زرگر یا طلاساز شاخه‌ای از فلزکاری است که دارای تخصص در کار با طلا و دیگر فلزات گران‌بها، برای ساخت یا مونتاژ محصولات فلزی می‌باشد و این تخصص با نام زرگری شناخته شده است. از لحاظ تاریخی، زرگرها به ساخت ظروف تزئینی، گلدان، فنجان و سرویس‌های نقره نیز می‌پرداختند ولی افزایش قیمت جهانی فلزات گران‌بها، محدودیت‌های زیادی را در اقلام این صنف ایجاد نموده است.

زرگران باید در شکل‌دهی فلز از طریق سوهان‌کاری، لحیم‌کاری، اره‌کاری، آهنگری، ریخته‌گری و صیقل‌کاری مهارت داشته باشند. این حرفه اغلب شامل مهارت‌های جواهرسازی و همچنین مهارت‌های بسیار مشابه نقره‌کار بوده است. به‌طور سنتی، این مهارت‌ها از طریق کارآموزی منتقل می‌شدند؛ اخیراً مدارس هنرهای جواهرسازی، که در آموزش طلاسازی و بسیاری از مهارت‌هایی که تحت چتر هنرهای جواهرسازی قرار می‌گیرند، تخصص دارند، در دسترس هستند. بسیاری از دانشگاه‌ها و کالج‌های جوان نیز طلاسازی، نقره‌سازی و ساخت هنرهای فلزی را به عنوان بخشی از برنامه درسی هنرهای زیبای خود ارائه می‌دهند.